اینجا رو کردم پاتوق 

یا شایدم  دفتر خاطرات ... 

روزی فکرشو هم نمیکردم یه همچین جایی داشته باشم  و با اسم مستعار  بچرخم و بنویسم...  

+ دوست دوران دانشگاه زنگیده دوساعت تموم حرفیده و گریه و زاری (بی افم نامرد از آب در اومد و  این همه مدت سرکارم گذاشته بود  و من احمق باورش کرده بودم و ...)  

بهش گفتم اصولا  به پسرا نمیشه اعتماد کرد مگر اینکه خلافش ثابت بشه( با عرض معذرت از همه پسرای دنیا )...  

+ یه دوست عزیزی که  ظاهرا من نمیشناسمشون کامنتای جالبی میزارن یکی رو به عنوان نمونه اینجا قید میکنم دور هم کمی بخندیم که خنده بر هر درد بی درمانی درمان است ...  

>>یه دوست دخترم نداریم اسمش سوسولی باشه!!! مثلا" فیفی یا چه میدونم نانا!!!هرچی!<<

+ کلا  پدیده  اعصاب که نباشه جان در عذابه...این روزها بشدت بی اعصابم!!!  

گیتار دارم نمیتونم بزنم...درس دارم نمیتونم بخونم...احساس میکنم بیماری باکلاسی که جدیدا خیلی اپیدمی شده سراغ منم اومده...افسردگی گرفتم گویا و نهایتا!!! 

+ دلم مشهد ...کربلا میخواهد لطفا!!!... 

+یه لحظه  یاد پسرک هم دانشگاهی افتادم  و جمله ی معروفش : وای وای من آمده ام...وای وای من آمده ام... چقدر میخندیدیم...چقدر سوژه بود ... 

+این روزها چه میکنه این اصغر فرهادی...یه دست یه هوررررررررررررررررررراااااااااا 

+ از بازی مهران احمدی  در  سریال تا ثریا بسی خوشمان آمد... 

+ بنده خوبی نیستم ...خدا کمکم کن...  

+ شاید ... 

این جمعه بیاید...